Ежемесячная газета МОУ-СОШ с Новобалтачево
№ 2 Апрель 2008
Моя семья
Әсәйҙәр – иң ҡәҙерле кешеләр.
Был донъяла иң ҡәҙерле кешеләр – ул әсәйҙәр. Улар беҙҙе иртән көләс йөҙ менән иркәләп уяталар. Улар беҙгә тәмле аштар бешерә. Беҙ әсәйҙәрҙән нимә һораһаҡ, шуны алып бирәләр. Шағирҙар ҙа үҙҙәренең йәки бөтә әсәйҙәр тураһында яҙалар. Улар уны шиғыр йәки хикәйә формаһында яҙалар. Был әҫәрҙәрҙә әсәйҙәрҙең күңеле тураһында яҙылған. Улар шиғырҙарҙа беҙгә яҙалар:” һеҙ үзегеҙҙең әсәйегеҙгә уңалмаҫлыҡ яра һала күрмәгеҙ, әсәйҙәрҙе тыңлағыҙ, уларҙы яратығыҙ”.
Дәүләтшина Юлиә 5 синыф.
Театр донъяһында.
Беҙ яңыраҡ ҡына бик ҡыҙыҡ театр ҡуйҙыҡ. Исеме “Әҙәпле ҡуян”(комедия). Барыһы ла килештереп үҙҙәренең ролдәрен башҡарҙылар. Бына беҙ районға барып ошо комедия менән икенсе урын алып ҡайттыҡ. Районда ла, мәктәбебеҙҙә лә беҙҙе бик маҡтанылар. Ошолай итеп уйнаған уҡыусыларҙы күреп, ата – аналар йыйылышында ла уйнаттылар. Ата – аналарыбыҙ бик ҡәнәғәт булып ҡайтып киттеләр. Күрмәгән кешеләр кемдәр ниндәй ролдарҙы башҡарған тип уйлайһығыҙҙыр, бына улар: айыу – Самат, бүре – Инзир, ҡуян – Дамир, арыҫлан – Булат, һайыҫҡан – М. Алина, Ю. Алина һәм мин үҙем төлкө ролен башҡарҙым. Етәксебеҙ Хайруллина Әгинә Фоатовна. Шатлыҡлы хәлдәребеҙ күп булһын – табындарығыҙ мул булһын!
Гәрәева Йондоҙ 7 синыф уҡыусыһы.
Донъядагы иң шәп әти.
Сез минем әтием Рәүфне беләсезме? Ул алтын куллы кеше: аның белмәгән бер эше дә юк.
Трактор аппаратларын иң оста төзәтүче, иң оста машина йөртүче, машинаның чирен тиз генә табып, аны төзәтүче, мине гармун уйнарга өйрәтүче дә - бар да ул.
Әтием табигатне ярата:аның белән урманда да күңелле һәм рәхәт. Җәй көне көтү көткәндә без кызыклы әйберләр турында сөйләшәбез.
Ә балыкка йөрү безнең өчен зур бәйрәм. Барганда – кайтканда әти белән урынны алмашабыз да, ул тыныч кына өйрәтеп бара, мактап та ала. Балык тотканда тып – тын гына утырабыз, тирә якның матурлыгын: камышлар тирбәлгәнен, судагы кояш шәүләсен, энә карагының күз камаштыргыч төсләрен күрә белергә, кош тавышларын аерырга да ул өйрәтә.
Кайсыбер шуклыкларым әтигә ошамый, ләҡин ул акырмый – җикерми, ә шелтәли генә. Барлык әтиләр дә үз балаларын минем әтием кебек яратсалар, җир йөзендәге бөтен балалар да бәхетле булыр!
Хабибуллин Рузил 4 сыйныф укучысы.
Минем иң якын дусларым!
Минем иң якын дусларым кемнәр икәнен беләсезме? Белмәсәгез, әйтәм. Алар: Миндиярова Алина, Дәүләтшина Юлия, Ихсанова Алиса, Умырбаева Гөлфия, Хабибуллина Алсу һәм Галина Айсылу белән Гайнуллина Айгөл! Алар үзләре бик матурлар, уңганнар һәм бик матур итеп бииләр, жырлыйлар.
Аларның жырларын тыңласаң, биюләрен карасаң, ташлап чыгып китеп булмый.
Алардан башка иң әйбәт дуслар бу дөньяда юктыр!
Умырбаева Алина, 5 сыйныф.
Минең әсәйем
Минең әсәйемде белмәгән кеше юҡтыр. Бөтә эште эшләй ул: ул бәлешен, ашын, һәм башҡаһын бешерә. Ойоҡбаштар бәйләй. Ҡулдары алтын уның!
Минең әсәйем шәфҡәт туташы.
Эштән арып ҡайтһа ла, һәр ваҡыт йөҙө нурлы.
Йылмайып ҡаршы ала атайым менән беҙҙе.
Миндийәрова Алина, 5 синыф
Город детства
Лучшие воспоминания моего детства.
В детстве я была шустрой, любопытной девочкой. Мне хотелось всё знать!
Однажды папа ремонтировал мотоцикл, а мне тоже было интересно знать, что находится внутри этой двухколёсной машины, «которая зверски ревёт», когда папа её заводит. Я тоже, как и папа, трогала смазанные чем–то черным детали, винтики, ключики, гайки, перекладывала их с места на место, помогала папе. Наконец – то «машина – зверь» поехала. Когда мы с папой зашли домой, мама, увидев меня, ахнула. А потом меня еле-еле отмыли.
Помню, как летом, после дождя, я и моя сестра любили ходить по лужам. В этих лужах мы видели отражение неба и весёлые, счастливые свои лица. А когда моя сестра пошла в первый класс, ей купили портфель. Она с гордостью пошла в школу. Мне очень хотелось быть взрослой, и я тоже целый год ходила в детский сад с сумкой, которую по моему желанию купили мне родители. Так я росла.
Но когда мои мама и папа первый раз повезли меня в Уфу, и я увидела огромные здания, мне сначала стало не по себе, потому что я поняла, что я ещё маленькая и заблужусь. А потом я успокоилась и восхищалась прекрасным городом-столицей нашей Родины. Тогда мне ещё больше захотелось побыстрее вырасти и жить в этом замечательном городе.
Я расту, мечтаю и надеюсь, что скоро обязательно поеду в город учиться.
Валиева Эльвина, 6 кл.
Әсәй-иң ҡәҙерле кеше!
Әсәйҙәр бала тормошонда ин ҡәҙерле кеше. Улар балаһы өсөн һәр саҡ ҡайғыра. Балаһы сирләгәндә, төн йоҡоларын йоҡламайынса балалары ҡырында ултыра. Балаһы шатланғанда-шатланып,ҡайғырганда-ҡайғырып йәшәй.
Шағырҙар ҙа үҙҙәренең әсәйҙәрен яратҡандар. Уларга бағышлап шиғырҙар яҙғандар. Мәсәлән: Кәтибә Кинйәбулатова “Әсә күңеле”, Кәҙим Аралбай “ Кисер, әсәй “ тигән шиғырҙар яҙгандар. Мин дә үҙемдең әсәйемде бик яратам.
Минең этем.
Минең этемдең исеме Джеси. Ул шаян һәм аҡыллы. Мин уны бик яратам, ул да мине ярата. Ул ҡара төҫтә, уның түше һәм аяғы аҡ төҫтә. Уның ҡолаҡтары алға таба ятҡан. Ул артҡы аяғында баҫып тора ала һәм һикерә. Мин уның ҡырына барһам, ул мине ҡосаҡлай. Джеси сит кешеләрҙе, бесәйҙәрҙе, хатта күрше тауығын да индермәй. Беҙ уны яратабыҙ.
Ардисламова Альбина. 5синыф
«Машина тормышы.”
-Аллакаем! Шул тиклем зур гомер кичергәч кенә шушында китерәләр микән ни инде... Ярый әле ихтирамлык күрсәтеп илтеп куйганнары. Әтү мин уйлаган идем, мине шул юл уртасында булса да калдырып китеп, берәр әйбәт кеше машиналар зиратына илтер әле...- дип уйлады, йөреп эштән чыгып беткән бәләкәй генә бер машина. Аның бу чүплеккә килер алдыннан иң шәп сакланган җире капот иде... Анысын да шушында килер алдыннан “кызыма уйнарга өстәл булыр” дип, үз куллары белән хуҗасы тартып алды... Ярый! Анысына гына түзеп була... Әмма ләкин хуҗа кеше бер исән фараны да “Кирәк булыр әле” дип сүтеп алып калды
. Менә мин сөйләгән вакытта хуҗа машинасын китереп тә җиткерде. Аны “грузовой” машинадан бушатып, бераз гына карап торды: иске, капоты каерылып алынган, бер фарасы ватык, икенчесен хуҗа үз куллары белән сүтеп алган, машинага карап хуҗаның күз яшьләре ага башлады... Ул машина югалтканын юксынды. Бер мизгелдән соң ул ашыкмыйча гына кайтырга юл алды... Ә машина, машина калды...
Бу машина чүплеккә эләккәненә бик кайгырды... Аның тагы да әз генә булса да чабып йөрисе килде... Ярыйсы... Монда килеп эләккәч берсе дә сине кире алып кайтмый...
-Хуҗаң алып килдеме? – дигән сорау ишетте ул.
-Әйе хуҗам... искергән машина кемгә генә кирәксен инде... Ярай әле азаккы көннәремне үткәрер өчен монда китерде... Хәзер миңа тынычланып, үткәннәрне искә төшереп, әкрен генә үләргә...
-Әле син монда эләккәч, үләргә дә була дип уйлама! Без бик беләсең килсә монда ничәмә еллар инде ятабыз...
-Әй!... Без бит үзебез белән таныштырып та үтмәдек!
-Әйдәгез, иптәшләр, һәр кем үз-үзе белән таныштырып үтә... Мин... “Скорый”!,
-Ә ни өчен Скорый?-диде безнең таныш машина.
-Чөнки мин элек больницада ашыгыч ярдәм машинасы булып эшләдем.
-Ә мин Нүль ике! (Артабан 02) 02- чөнки мин элек милиция хезмәткәрләренең эш машинасы идем.
-А я “Шевроле”! – диде урысчалап, әле кичә генә хуҗасы белән аварягә эләгеп, бирегә эвакуатор гына өстерәп алып килгән машина.
-Әйе, әйе, “Шүрәле” син “Шүрәле”... – диде үчекләп “Скорый”. Кыйммәтле машинага шушында эләккәч, “Шүрәле” кушаматын тактылар да куйдылар!
-Ә мин “Супер машина”!
-Ни өчен син “Супер машина”?
-Чөнки мине авыл баткакларында, кышкы кар бураннарында йөреп китә алмасам, хуҗам тиз генә күрше тирәдән ир-егетләр җыя да, мине баткан җиремнән күтәреп кенә алып чыгара торган иделәр. Шулай бер вакыт мине “чыгарышырга” бер урыс та килгән. Мине күтәреп алып кына коткарганны күргәч:”Супер машина”! – дип әйткән. Шушы вакыйганы биредәге дусларыма сөйләвем булды... миңа “Супер машина” дигән кушамат тагылды да куйды...
-Ә синең үзеңнең исемең ничек? – дип сорады 02 безнең танышыбыздан.
-Минем исемем юк!
-Кайгырма, хәзер табабыз,...син үзең турында берәр нәрсә сөйләсәң, безгә җайлырак та булыр!
-Минме?... Мин, электән үк чыккан машина.Әлегедәй исемдә... мин өп-өр яна килеш машина эшли торган заводтан чыгып киләм... Минем кебек машиналар бер з-у-у-ур ихатага тезелгән... Күршеләрдән сораштырып белдем... Безне, сугышта катнашып, исән калган солдатларга таратырга тиешләр икән!... Мине бер инвалид булып калган бабайга тапшырдылар. Ул бабай бик шәп булып чыкты! Мине көн дә сөртештереп, юыштырып, майлаштырып кына торды. Эх! Шул вакытларны кайтарырга!... Мин яшь, мине яратып, көтеп алган бүләкне кадерләгән кебек, кадерләп йөрттеләр... Ләкин озак түгел...
Галина Лилия 10 сыйныф
(Продолжение следует)
В мире животных
Минең этем.
Минең этемдең исеме Дружок. Ул мине бик ярата. Ул ҡара төҫтә. Ул ит, һөйәк, һөт ашай. Мин өйҙән сыҡһам, ул ояһына кереп ҡаса. Ҡыш көнө ул мине санала йөртә ,йәй көне һыу инергә барһаҡ, ул мине һыуға тартып алып керә. Минең этем бик уңған.
Ваһапов Вильнур, 5синыф
Минең этем.
Минең этемдең исеме Джина. Теге йылды ул 5 бала тыуҙырҙы. Ләкин улар үлделәр. Джина ҡара төҫлө. Уның ҡойроғо өҫкә ҡарап тора. Уга 3 йәш. Мин уға ашарға гел аш бирәм. Ул сит кешеләргә өрә. Ул һәйбәт эт!
Хайреттинов Гизәр.
5 синыф.
Минең дуҫым.
Минең этемдең исеме Малыш. Беҙ уны Николаевканан алып ҡайттыҡ. Уның түше аҡ, ә үҙе ҡап – кара. Ҡолаҡтары уның әселенеп төшкән. Беҙ уның менән төрлө күнегеүҙәр өйрәнәбеҙ. Мәҫәлән, мин уны иҫәнләшергә, таяҡ ырғытҡас, табып алып бирергә өйрәттем. Мин ераҡҡа китһәм, ул мине һағынып көтә. Мин ҡайтҡас, ул минең аяғымды ҡосаҡлай йәки өстөмә һикерә лә битемде ялай.
Шакирова Рәмилә
5 синыф.
Песекәй!
Әй песекәй, песекәй.
Мыр-мыр килеп,
Йөри ул.
Мыр-мыр да,
Мыр-мыр ди ул.
Шул сүздән котылмый ул.
Мыр-мыр, мыр.
Песи йоклый,
Һыр-һыр-һыр.
Умырбаева Алина,5 сыйныф
Яңғыҙ миләш. Ҡыш көнөндә.
Ултыра яңғыҙ ағас, Ҡар яуа матур ниндәй!
Ап-аҡ бәҫкә төрөнгән. Беҙ сығабыҙ санала.
Ҡыш килеүгә шатланғанғамы, Беҙҙең биттәр алһыу була,
Ҡыҙыл алҡалар элгән. Ҡыш көнөндә тауҙарҙа.
Ҡоштар уға рәхмәт әйтә,
“Алҡаларын” ашап туйғас.
Яңғыҙ ағас шундай матур,
Нәҡ бына миләш булғас.
Усманова Ирина 5синыф
Школьный калейдоскоп
Апрельские субботники
В апреле вся страна выходит обычно на субботники по очистке территорий от зимнего мусора, прошлогодней листвы. Весна в этом году выдалась ранняя, погожие дни установились уже в начале апреля. Поэтому мы всей школой тоже вышли на уборку школьного двора, палисадников Парка Победы от мусора. Работали очень активно и добросовестно, так как каждый класс заранее знал, за какой участок он отвечает. Старались все : начиная с малышей и кончая старшеклассниками и техническим персоналом школы. Работы было хоть отбавляй: собрать прошлогодние листья, сладывать их в кучу, грамотно сжигать их, чтобы не повредить деревья. Наша школа ответственна не только за свою территорию, но и за порядок и чистоту на стадионе, прилегающей к школе территорию. Таким образом, в результате нескольких субботников нам удалось привести в порядок огромную территорию. Теперь задача каждого из нас соблюдать чистоту, не бросать куда попало пакеты, обертки. Предлагаем вашему вниманию фоторепортаж с этих субботников.
Учителя и на субботнике: “Мы вам покажем, как надо работать!”
Шарифуллин Ранис, 10 класс: “А я знаю, как надо работать!”
10 класс: “Мы немножко отдохнем и опять “пахать” начнем!”
7 класс: “После хорошей работы можно и попозировать!”
“Как ты думаешь, Гульнара, они
(11 класс) к Маю закончат убирать?”
9 класс, Вагапова Гузель: “Айнур, пожалуйста, будь любезен, если тебе не трудно, убери свои пятки!”
8 класс, Вагапов Ильяс: “Братцы, я что-то не пойму, у нас сенокос или что...”
5 и 6 классы: “Нам весело вместе и работать, и отдыхать!”
Сафиуллин Айдар: “Леша, как ты думаешь, с помощью компьютера можно вскопать эту землю?”
Начальные классы:
“Вычитать и умножать,
на субботниках “пахать”
Учат в школе, учат в школе,
учат в школе!”
7-10 классы, Шакурьянова Миляуша:
“Сама садик я садила,
сама буду убирать...”
_________________________________________________________________________________________
Редколлегия:
редактор,
наборщик текста
Иващенко
Фотографы,
фоторедактор:
Ибрагимов
Хабибуллин
Секретариат: Давлетшина Алия, Галина Лилия. Апрель 2008
