«Работа моей мечты»
Выбор дороги образования и будущей профессии – это одно из важнейших дилемм современных молодых людей.
Не всегда выбор является сознательным или самостоятельным, взяв хотя бы во внимание мнение родителей или знакомых. Давление общества, ожидания мира ведут к заблуждению молодого человека.
Страсти и интересы заменяются нежелаемой работой, потому что является финансово привлекательной. Это становится приоритетом в выборе.
По моим определениям, только та работа, которая позволяет реализовывать себя, даёт гарантию успеха.
Когда я заканчивал гимназию, у меня были совершенно другие планы на жизнь нежели текущие. Каждый меняется, а шеснадцатилетнему человеку тяжело запланировать что-либо разумное.
В лицее я всё чаще открывал в себе научный ум и все таланты, какими обладаю.
В конце концов приближалась та минута, когда нужно было принять решение, что же дальше. Мой выбор был не из лёгких.
Когда я хорошо сдал свои государственные экзамены, я мог пойти учиться, но я не был до конца уверен, смогу ли я, совершу ли свою решающую жизнь, ошибку.
Тогда я решился окончить следующее учебное заведение, которое кардинально и по существу подготовит меня к учёбе и убедит, что это та самая область, в которой я буду чувствовать себя хорошо.
Было только одно направление, которое меня интересовало – техник эксплуатации портов и терминалов.
Железными дорогами я интересовался всегда, будучи ребенком при виде поезда сердце начинало колотиться еще сильнее и хотя прошло много лет, я не изменился.
Тысячи проезжанных километров польскими железными путями, десятки предложений, которыми мне приходилось обмениваться с коллегами, сотни фотографий содержаний поездов и столько же фильмов дали мне огромный багаж опыта, которому не получиться научиться, листая учебники.
Однако только в возрасте девятнадцати лет я понял, что с моим коллегой и могу связаться не только эмоционально, но и профессионально. Тотчас я начал читать книги и другие материалы по этой теме, так же разговаривать с людьми профессионально связанных с коллегой. Школа, куда я ходил после лицея, хоть в значительной степени учит о воздушном транспорте, уже по моим оценками, была хорошим выбором.
В будущем и хочу учиться на профиле Логистики Железнодорожного Транспорта и после окончания работать на железной дороге. Моей мечтой не является работа машиниста, а работа при составлении плана передвижений поездов и планировка их маршрутов.
Путешествие Сибирской железной дорогой, с которой связано так много историй, можно назвать одной из моих мечт.
По моим оценкам, транспорт как направление само по себе является захватывающим, потому что жизнь человека всегда связано с путешествиями. Поэтому я думаю, что мой сознательный выбор образовательно-профессиональный дороги в будущем будет приносить плоды. И хотя кто-то когда-то сказал: «Знаешь, как рассмешить Бога? Просто расскажи ему о своих планах!» - по-моему согласованность действий и труд всегда должен приносить эффекты.
„Praca moich marzeń”
Wybór ścieżki edukacji i przyszłej pracy zawodowej to jedno z najważniejszych dylematów współczesnych młodych ludzi.
Nie zawsze wybór jest świadomy lub samodzielny, choćby wziąć pod uwagę wpływ rodziców czy znajomych. Presja społeczeństwa, oczekiwania świata, prowadzą do zagubienia się młodego człowieka.
Pasje, zainteresowania muszą być zastąpione nielubianą pracą, bo jest atrakcyjniejsza finansowo, co stanowi wiodący czynnik jej wyboru.
W mojej definicji tylko praca która pozwala realizować się w zgodzie z własnym „ja” daje gwarancję sukcesu.
Kończąc gimnazjum miałem całkowicie inne plany na życie niż obecnie, cóż każdy się zmienia, a szesnastolatkowi ciężko cokolwiek sensownego zaplanować.
W liceum coraz bardziej odkrywałem w sobie umysł ścisły oraz wszystkie inne talenty jakie posiadam.
W końcu zbliżała się godzina, w której trzeba było podjąć decyzję, co dalej. Wybór i u mnie nie był łatwy.
Gdy zdałem dobrze maturę mogłem pójść na studia, lecz nie byłem do końca przekonany czy sobie poradzę, ani czy nie popełnię życiowej pomyłki
Postanowiłem więc najpierw ukończyć szkołę policealną, która przygotuje mnie merytorycznie do podjęcia nauki na studiach i upewni, że jest to dziedzina w której czuję się dobrze.
Był tylko jeden kierunek, jaki mnie zainteresował- technik eksploatacji portów i terminali.
Kolejnictwem interesowałem się od zawsze. Jeszcze jako dziecko na widok pociągu serce zaczynało mocniej mi bić i choć minęło wiele lat to niczym się w tej materii nie zmieniłem. Tysiące przebytych kilometrów polskimi torami, dziesiątki zdań zamienionych z współtowarzyszami, setki zdjęć składów pociągów i równie tyle filmów dały mi bagaż doświadczeń, którego nie da się nauczyć z podręcznika. Jednak dopiero w wieku dziewiętnastu lat zrozumiałem, że z koleją mogę się związać nie tylko emocjonalnie ale i zawodowo. Zacząłem więc czytać książki oraz inne materiały o tej tematyce, a także rozmawiać z ludźmi zawodowo związanymi z koleją. Szkoła policealna, choć w dużej mierze uczy o transporcie lotniczym, już w mojej ocenie była dobrym wyborem. W przyszłości chcę studiować Transport o specjalności Logistyka Transportu Kolejowego i po ukończeniu tego kierunku podjąć pacę na kolei. Nie jest bowiem moim marzeniem praca maszynisty, lecz praca przy układaniu rozkładów jazdy pociągów oraz planowaniu ich tras.
Do moich marzeń zaliczyć jeszcze muszę podróż koleją Transsyberyjską, z którą wiąże się tyle opowieści.
W mojej ocenie transport jako dziedzina sama w sobie jest jakże pasjonująca, bowiem życie człowieka zawsze wiąże się z podróżą. Dlatego uważam, że mój świadomy wybór ścieżki edukacyjno-zawodowej będzie owocował w przyszłości. I choć ktoś kiedyś powiedział „Wiesz jak rozśmieszyć Boga? – Opowiedz mu o swoich planach na przyszłość”, to według mnie konsekwencja działania i trud zawsze musi przynieść efekty.
