Вручение каравая.
Гучыць музыка.(артисты выходят с двух сторон, несут каравай)
Добрый дзень госцейкі дарагіе. Сёння на нашым свяце сам бог каравай месіць прачыстая расчыняя хусткаю накрывае. Што у нашым каравае ніхто не адгадае. З сямі Цытвянскіх палёу пшаніца, ад сямі цытвянскіх кароу масліца, з сямі крыніц вадзіца, а яец паутараста. Вам усім шаноуныя жадаем здароуя, і шчасця. Прыміце калі ласка наш хлеб, соль. (Усе разыходзяцца. Вядучая застаецца.)гучыт музыка
Валя Кот .Добры дзень сябры, паважаныя бацькі і дзеці. Вельмі добра, што вы завіталі сёння да нас. З глыбокай даунасці прыйшоу да нас народны звычай – вячоркі. Як цяжка было жыць у тыя далёкія гады, а усё ж заставалася у народа любоу да песень, танцау, гульняу, жартау, любоу да жыцця. Наш час так сама не вельмі лёгкі. Таму мы вырашылі: будзем вучыцца у нашых продкау, якія і у горы, і у радасці не забывалі сваіх песень і танцау, а, наадварот, карысталіся імі, каб лепей было перажыць усе турботы і цяжкасці часу. Вось таму сёння мы і запрашаем вас на нашы вячоркі.
Гучыць музыка. Выходзіць вядучая.
Вяд.добры вечар людзи добрыя! Цішыня якая, нікаго няма, да і нідзе тая праца не відаць. Але ж добра, што сёння у мяне на прысьбе гуляначка адбудзецца. Суседзейкі збяруцца, пагуляем.
Але – во – цётка Марыля з сяброукамі першая ідзе.
Цётушка Марыля - Добры вечар, добры вечар жанчыны.
- Добры вечар.
1.Я так люблю калі вы спяваеце, у вас такіе песні, такіе песні жаласлівые, такіе цудоуныя. Заспявайце калі ласка!
1.Гучыт песня соло – акапэльна.(Тоне вецер ветку клоніт)
(У час песні по чарге заходзяць другіе суседзі).К окончанію песні адна із суседак падыходзіць да мікрафона і гаварыт:
1сус. Вечар добры! Як гадуецеся?
Вяд. – А нічога. Жывём, хлеб жуём! А ты ці здарова?
1сус. Я здарова, як рыжок баровы.
І ты будь здарова, будзь здарова як рыжок баровы.
2сус.май торбу грошау,
Жыві у раскошы,
Усяго даволі, а бяды ніколі.
3.сус.- каб у хляве парсюк гладкі, а на стале, каб смачныя аладкі.
Вяд.- Добраму госцю вароты самі расчыняюцца. Праходзьце калі ласка.
Вал. Нік. - А ці не бачылі вы тут дзе маі суседкі. Вы ведаеце якая у мяне суседка зайздросная ёсць? Гэта ж я надолечы парася купіла, дак яна паляцела дзьвух ухапіла. А якая яна дайсцяпная, усё ёй пра усіх ведаць трэба. Вось збіраюся да вас на вечарынку і яна тут как тут.
І пакручваецца і пакручваецца. (на фоне слов выходят музыканты).Ды пытаецца: Куды гэта ты суседачка збіраесся? Ды ха усё я ей і раскажу, ды кажу у краму злётаю. - Кажуць рыбу прывезлі. Во гляньце! Дык яна ужо тут как тут.
(Выходзіць 2 суседка).
Які жа паравоз цябе сюды прывёз?
- Тат. сем.Які прывёз, які прывёз? Які прывёз у цябе не спытау. А я вось сюды прыехала паспяваць, ды патанцаваць.
- Да якая з цябе танцорша? Ну паглядзім якая ты танцорша.
- Музыканцікі! Ночку!
2.(Танец – песня “Ночка”)
две суседкі застаюцца астатнія разыходзяца.
Ну што суседка? Ці не папухлі ж твае ножанькі?
- Ды што не бачыш – во - не папухлі!
- Ну - можа табе нужны сапегі, Кавальскі мех!
- А мне сваё сала насіць не цяжка!
- Падыходзіць вядучая: Ой! якое сала дзяучаткі? Збіраліся гуляць! Спяваць будзем!
3.(Песня Дудар)
! Але ж дзе тут мая суседачка? Зосенька, Зося, зося, ты дзе?
Ну, каб не была ты маёй лепшай суседкай, я бы не казала.
- Ну суседка ж.
- Ну дык я бы можа не казала.
Твая кура у маім гародзе знеслася.
- Ну што ж тут і дзіунага, мае куры прывыклі па чужым гародам шастаць.
- Вось вазьму я іх да і пасяку. Як у той гаспадынькі у песне.
4.(Гаспадынька – анс. Верабейкі)
Ой зоська, во дае, во гаспадынька, але і музыкі харошы, як іграюць!
Да - нічога! Нічога!
Ну няхай нам і кракавяк зараз зайграюць!
5.Кракавяк – танец.
Ой ты Томачка! А я усё у цябе запытацца хацела не захварэла лі ты?
- Бачыш, стаю тут.
- А чаго та тут у цябе учора звечару, доктар выходзіу?
- Гляньце? Але каб табе усё павылазіла, як ты усё бачыш? У нас жа тут чэраз дарогу воіньская часць, дык ад яе кожную раніцу палкоунік выходзіць.
- Дык я ж не пытаюся, ці пачылася вайна?
- Ну і калі гэта было? Калі гэта было? (Наступает на суседку і уходят).
Сто гадоу шукау другой красы,
А тым больш, што свет зусім не вузкі:
Ды калі ты не бязродны сын,
Гавары са мной па – беларуску.
Я беларуска
Нарадзілась на гэтай казачнай зямлі,
Дзе між лясоу і пушчау дзікіх
Ад веку прашчуры жылі.
Я беларус, я ганаруся,
Што маю гэтае імя:
Аб добрай славе Беларусі
У свеце знаюць не здарма.
Я беларуска, я шчасліва
Што маці мову мне дала,
Што родных песен пералівы
і зблізку чую і здалля.
6.Песня Матуля
- (Другая пара) Лідуся скажы ты мне. Колькі ж літроу малачка дае твая карова.
- Ну дзесяць літроу.
- А у саугас сколькі ты здаешь?
- Пятнаццаць, яшчэ і сабе застаецца.
- Во гаспадыня! Вы бачыце якая? Бачыце?
- (Усе ругаюць яе)
- Жанчынкі, жанчынкі, ці ведаеце, што я вам скажу?
- Ніколі, нікому
А на заканчэнне хачу пажаць вам : здароўя, як у зялёнага дуба
Каб жылі вы шчасліва і люба, каб адзін аднаго шанавалі, і наша свята не забывалі, а каб весялей было да дому ійсці, станчым наш, “Ой за гаем гай” – А!
Усе выходзяць і пачынаюць харавод і т. д.
