Словарь биологических терминов (стр. 9 )

GERM - An embryo (other - Greek ἔмвсхпн), a germ — an early stage of development of an animal and the person, beginning from the impregnated egg (zygote). Germinal development which happens usually in egg covers or special bodies of an organism of mother comes to the end with emergence of ability to independent food and active movement. Germinal, or embryonic, development of a live organism happens or in egg covers out of mother's organism, or in him. During this development from an ovum there is a metaphyte consisting of various bodies and fabrics which is capable to independent existence. At all animals germinal development includes fertilization of egg or, in case of a parthenogenesis, his activation which stages of crushing, a gastrulation, an organogenesis with the subsequent exit follow from egg covers or the birth. Fertilization happens or in mother's organism, or in the water environment. Fertilization is followed by crushing of egg during which it consistently and repeatedly shares on blastomer — at first large, and then smaller cages. As a result there is a metaphyte — a blastula. The chain of divisions of crushing creates prerequisites for emergence of a differentiation, that is distinctions between parts of a germ. Primary differentiation is caused by unequal composition of cytoplasm of the cages which have arisen from different sites of egg. Ability of embryonic cages to movements is also important for formation of bodies of an adult organism. At a stage of a gastrulation germinal leaves stand apart, and the three-layer structure — an ektoderma (an external layer), an entoderma (inside layer), a mesoderm (an intermediate layer) results. Though at early stages of development embryonic cages can develop in various directions, under the influence of a number of factors they are gradually determined (gain ability to develop in only one certain direction).

Ұрық - Эмбрион (др.-греч. жануарлар мен адамның ἔмвсхпн), ұрық даму кезеңі - ерте бастап ұрықтандырған жұмыртқа (зиготаны). Әдетте, ол организмнің ұрық пайда болуына ж не белсенді жүріп-тұру қабілетін дамыту болып анасының көмегімен өздігінен жүріп-тұру қабілеті тамақтану яйцевых қабықтарында болады немесе ерекше органдарда аяқталады. Ұрық эмбриональное тірі организмнің дамуы организмнен тыс, не болып, не анасының яйцевых қабықтарында болады немесе оның ішіндегі. Бұл дамудың барысында пайда болады, ол әр түрлі органдар мен тіндердің ішінен көп жасушалы организм қабілетті ұрық тұратын өз бетінше өмір сүруіне. Жануарлардың барлығының ұрық сатысында жүреді, кейіннен партеногенезді жағдайда ұрықтандыру қамтиды, оған жұмыртқа немесе дамыту, оның белсендіру болып, не рождением. Оплодотворение яйцевых айтын шығуды немесе анасының сулы ортада не ұсақтау, адам организмінде органогенезді атайды. Ол бірнеше рет жұмыртқа ұрықтандырумен бөлшектеу үшін керек, оның барысында дәйекті де, содан кейін барған ірі бластомеры бөлінеді - алдымен ұсақ клеткалар. Нәтижесінде көп жасушалы организм - бластула туындайды. Тізбек бөліктер арасындағы айырмашылықтарды дифференцировки ұсақтау, яғни ры ты бөліктерінде пайда болуы үшін алғышарт жасайды. Мұның өзі әртүрлі торша плазмасыны бастапқы дифференцировку құрамы әр түрлі учаскелерін жұмыртқа жасушаларының, пайда болған. Сондай-ақ сатысында ұрық жапырақшалары үш қабатты және нәтижесінде ересек организма. На жекеленіп жатыр жасушаларының эмбриональных органдарын қалыптастырудың үшін маңызды орын ауыстыруларға қойылатын қабілеті атайды - эктодерма, энтодерма (ішкі қабаты), ортаңғы ұрық жапырақшасы (аралық қабат) .Хотя туындайды (сыртқы қабаты) құрылымы дамуының ертеректегі сатыларында, бірқатар факторлардың әсерінен әртүрлі бағыттарындағы эмбриональные жасушалары детерминируются (қабілеті, белгілі бір бағытта ғана дами алады) олар біртіндеп дами алады.

ЗАКАЛИВАНИЕ — постепенное приспособление организма к неблагоприятным условиям окружающей среды, в первую очередь — к холоду.

ЗРЕНИЕ БИНОКУЛЯРНОЕ — зрение двумя глазами.

ЗУБЫ — органы, находящиеся в верхней и нижней челюстях. Каждый зуб имеет корень, сидящий в ячейке челюстной кости, шейку, прикрытую десной, и коронку. Зуб состоит из плотного вещества — дентина, а его коронку покрывает еще более плотное вещество — зубная эмаль. У взрослого человека 32 зуба:

  резцы — 8 зубов, имеющих острую поверхность, служат для откусывания пищи;

  клыки — 4 зуба, мало отличаются от резцов;

 коренные зубы — 8 малых и 12 больших зубов, имеют широкую и бугристую поверхность, служат для разжевывания и перетирания пищи.

И  Идиоадаптация  Идиоадаптация

 

ИДИОАДАПТАЦИЯ — приспособление к определенному узкому кругу условий, выработавшееся в процессе эволюции, например покровительственная окраска, специализация к обитанию в пещерах и т. д. (терминология ). IDIOADAPTATsIYa — adaptation to a certain narrow circle of conditions developed in the course of evolution, for example patronizing coloring, specialization to dwelling in caves etc. (A. N. Severtsov's terminology). ИДИОАДАПТАЦИЯ - белгілі бір тобына қарай, мысалы, ал қойылатын шарттардың эволюциялық процесінде өзгергі шөң выработавшееся құрылғы ешкім жұмысты үңгірле мамандандыру және т. д. (терминология ).

ИЗОГАМИЯ — тип полового процесса, при котором сливающиеся (копулирующие) гаметы не различаются морфологически. Изогамия широко распространена у водорослей, а также у низших грибов и у многих простейших (корненожки, радиолярии, низшие грегарины), но отсутствует у многоклеточных животных.

ИММУНИТЕТ — способность организма избавляться от чужеродных тел и соединений. Основоположниками учения об иммунитете являются Луи Пастер и Илья Ильич Мечников.

ИНСУЛЬТ — кровоизлияние в головной мозг.

ИНТЕРФЕРОН — особое вещество, выделяемое клеткой для борьбы с вирусами.

ИНФАРКТ МИАКАРДА — кровоизлияние в мышцу сердца, приведшее к омертвлению его участка.

ИНФЕКЦИОННЫЕ БОЛЕЗНИ — болезни, поражающие весь организм, возбудителями которых являются вирусы, микробы, грибки и другие.

ИСКУССТВЕННЫЙ ОТБОР — отбор человеком из поколения в поколение животных и растений, обладающих определенными признаками, для дальнейшего разведения. Искусственный отбор — основной фактор возникновения и эволюции домашних животных и культурных растений.

ЙОДОПСИН — зрительный пигмент, находящийся в колбочках сетчатки глаза, участвует в механизмах цветового и светого зрения.

К

  Клетка

  Cell

КЛЕТКА — элементарная живая система, основа строения и жизнедеятельности всех живых организмов, состоящая из биополимеров (сложных органических молекул), малых органических и неорганических молекул. Главными свойствами этой системы являются: самовоспроизведение, постоянный обмен веществами и энергией с внешней средой, структурное обособление её от внешней среды. CELL — the elementary live system, a basis of a structure and activity of all live organisms consisting of biopolymers (difficult organic molecules), small organic and inorganic molecules. The main properties of this system are: self-reproduction, a constant exchange of substances and energy with external environment, her structural isolation from external environment. Жасуша - барлық тірі организмдердің биополимерлерді (күрделі органикалық молекулалардың) тұратын қарапайым құрылысты және тіршілік ететін тірі жүйе, негізі, шағын органикалық және органикалық емес молекулалардың. Осы жүйенің басты қасиеттері: самовоспроизведение, оның энергиясымен тұрақты айырбас заттармен және сыртқы ортамен, құрылымдық жекелену сырт-қы қолданылады.

КАРИЕС — заболевание, связанное с нарушением эмали зуба.

КАТАЛАЗА — фермент, находящийся в клетках организма, расщепляющий пероксид водорода до воды и кислорода.

КАТАЛИЗАТОРЫ — вещества, ускоряющие химические реакции. Вещества, замедляющие реакции называются ингибиторами. В биологии катализаторы называют ферментами.

КАТАРАКТА — нарушение прозрачности хрусталика глаза.

КИСЛОТЫ — класс химических соединений, обычно характеризующихся диссоциацией в водном растворе с образованием ионов H+( точнее ионов H3O+). Присутствие этих ионов обуславливает характерный острый вкус кислот.

КИСТЬ — нижняя часть верхней конечности, состоит из запястья, пястья и фалангов пальцев.

КЛИМАТ — статистический, многолетний режим погоды, одна из основных географических характеристик той или иной местности. Основные особенности климата определяются поступлением солнечной радиации, процессами циркуляции воздушных масс, характером подстилающей поверхности. Из географических факторов, влияющих на климат отдельного региона наиболее существенны широта и высота местности, близость его к морскому побережью.

КЛИМАКС — период угасания половых функций с возрастом. Климакс — конечное, устойчивое состояние растительного сообщества, находящееся в равновесии с окружающей средой; состав его более или менее постоянен в течении длительного времени.